Nagising na ako, at agad agad kong sinulat itong binabasa mong kwento ko. Alam kong panaginip lang lahat, pero naniniwala ako na, kung sino man yung tao na yun, alam ko na ganito rin yung panaginip niya, Haaay, sana magkita kami sa personal. HAHA! O sya, paalam!
11.23.2012
Simpleng alaala
Nagsimula ang lahat sa LRT Anonas station. Nandoon ako, naghihintay ng tren na patungong Cubao. Habang naghihintay, may tumabing babae sa aking kanan. Nagkatinginan ang aming mga mata, pero deadmahan lang din. Simple lang siya, cute, at mahaba ang buhok. Maya't maya kinalabit ako at sinabing "Panalo a." At sinabi ko naman, "Ang alin?" Sabi niya, "Ang Beda!" At doon ko lang naalala na may laban pala ang San Beda at UST nung araw na yon. Pangkatuwaan lamang ang laro. Siguro't kaya niya nasabi sa akin yon dahil sa napagkamalan niyang estudyante ako ng UST dahil sa suot kong baller. Sinabi ko sa kanya na, "Hindi ko napanood yung laban e, tulog kasi ako buong araw. Congrats pala! Haha." At muling bumalik ang katahimikan. Hindi rin nagtagal, dumating si Tius ang aking matagal nang kaibigan. Nagkausap rin sila nung babae, pero sandali lamang. Naghintay ulet kami, kinausap niya ulet ako, nagkwento ulet siya, ngunit hindi ko maalala ang pinaguusapan namin non. Hindi rin nagtagal, may inannounce mula sa LRT Office na nagkaroon ng kaunting aberya sa mga tren, dahil lalabas na ang bago nilang modelo. At muli, napakwento nanaman siya. At biglang niyang hinawakan ang kanang kamay ko. Hindi ko alam kung bakit niya ginawa yon. Medyo, nakakailang, pero alam ko na wala lang yun, patay malisya. Nang dumating na yung bagong modelo ng tren, magkahawak pa rin ang aming mga kamay. Nung sumakay na kami, kakaiba sa pakiramdam yung bagong tren, medyo sumikip kumpara sa dati. Nagkkwentuhan pa rin kami nung babae. Himala nga dahil ang byahe patungong Cubao mula Anonas ay parang Anonas to Recto na. Ewan ko ba, dahil siguro sa mga pinaguusapan namin. Nasa Cubao station na kami, palabas na, ang akala ko sa Cubao rin siya baba, kaso hindi. Nakalabas na kami ni Tius, at habang nagsasara ang mga pintuan, pasigaw kong sinabi na, "Add mo ako sa twitter, dannyboybaboy, with double n!" Sayang, dahil hindi ko man lang nalaman ang kanyang pangalan, at hindi ko rin maintindihan kung bakit twitter user ko ang sinabi ko. Nakakalungkot, dahil feeling ko yun na yun e. Parang may spark kumbaga. Pero sa huli, ang mas nakakalungkot ay ang.. panaganip lang ang lahat ng ito.
11.08.2012
5.30.2012
Waiting Outside The Lines
I can't think of any appropriate title. Sorry. But I think this will do.
Anyway.
Nobody cares. Literally, as in literally. To tell you the truth, I hate to be alone.
Where I go into a state where I overthink so many thoughts that shouldn't show up. I can't help it.
I've always been alone. That's what I always feel. Even if I'm with my friends or in our house. I do feel alone.
I'm getting used to it you know. Just like Gotye's song called Somebody That I Used To Know, there is this phrase that says, "you can get addicted to a certain kind of sadness". I consider being alone a type of sadness.
Well, I get sad when I feel alone. The fact that no one actually cares. I think there is some who cares, but I feel numb to it.
Maybe I'm numb?
I don't know. I'm lost too. And I still can't help myself. It sucks you know. It really sucks.
I will try to get used to this kind of sadness, being alone.
Maybe get addicted to it someday.
Anyway.
Nobody cares. Literally, as in literally. To tell you the truth, I hate to be alone.
Where I go into a state where I overthink so many thoughts that shouldn't show up. I can't help it.
I've always been alone. That's what I always feel. Even if I'm with my friends or in our house. I do feel alone.
I'm getting used to it you know. Just like Gotye's song called Somebody That I Used To Know, there is this phrase that says, "you can get addicted to a certain kind of sadness". I consider being alone a type of sadness.
Well, I get sad when I feel alone. The fact that no one actually cares. I think there is some who cares, but I feel numb to it.
Maybe I'm numb?
I don't know. I'm lost too. And I still can't help myself. It sucks you know. It really sucks.
I will try to get used to this kind of sadness, being alone.
Maybe get addicted to it someday.
5.24.2012
Read your minds
In our workshop, we have an awesome teacher. Well, maybe extraordinary, something like that. He can read our minds, read what we feel, everything, but not our future. I'll put a lists on what he said about me, all that he knows. But I know deep inside, I know he knows what I do really feel.
"Ma-pride kang tao, pero na-cocontrol mo." Yeah. Haha. I know how to control my pride. But sometimes, I just simply can't control especially when playing games or like, 'pagalingan'.
"Ayaw mo na pinapakialaman ang mga gamit mo." Yep. That's true.
"Hindi kayo nagkakasundo ng mga kapatid mo." Always. They always quarrel everytime especially my two younger brothers who always fight almost every minute.
"Hindi naman ganon ka-complicated ang sitwasyon ng pamilya niyo. Pero dumating na sa punto na mas gusto mong tumira nalang sa ibang pamilya." Okay, whenever I'm at my bestfriend's house. I'm always there recently. I love their family. They're all so happy together. I'm kinda jealous you know. I want to treat them like they're my parents, and my sister. I'm just too shy to show it. I feel like I do have a sister that time and a real parents, not seperated. But I can't, I do have my own family. And I can't change that.
"Mga type mong babae, hindi ganun kagandahan. Pero maganda naman ang kalooban." Exactly. He got me. That's what I always look up to.
"Natatakot kang manligaw." Haha. Yeah. That's true. I have a reason for that. You'll see.
"Hinahanap mo sa babae yung walang flaws, yung perfect. Kung hindi perfect, gusto mo gawing perfect." You know what, I guess this is the reason why. I just don't know it at all. 'Yung biglang nawawala nalang ako, tapos di alam kung anong dahilan kung bakit'. This is somehow connected to why I don't try to court someone so easily.
"Minahal mo siya, pero nasaktan ka sa huli. Iba ang tingin niya saiyo at iba rin ang tingin mo sa kanya." Haha. That's true. Very true. I won't tell much about this. Let's keep it private. Lol.
"Eto si Dan, grabe to magmahal, wagas. Parang si Tius rin, takot nga lang manligaw." Idk if this is true or what. Lol. But yeah, when I'm inlove I care for that person so much. Okay, next next. Haha.
"Moody ka e, control lang dun." I think I am. I just don't realize it. Sometimes I suddenly get silent out of nowhere. Thinking out of something out of this world. I'm random. Yeah. Moody.
That's all I can remember. I forgot the other ones he said. I don't mind if someone can read me. The truth is, I like it. I don't know much about myself. I'm lost. 'hindi ko pa kilala ang sarili ko hanggang ngayon'.
End of story.
"Ma-pride kang tao, pero na-cocontrol mo."
"Ayaw mo na pinapakialaman ang mga gamit mo."
"Hindi kayo nagkakasundo ng mga kapatid mo."
"Hindi naman ganon ka-complicated ang sitwasyon ng pamilya niyo. Pero dumating na sa punto na mas gusto mong tumira nalang sa ibang pamilya."
"Mga type mong babae, hindi ganun kagandahan. Pero maganda naman ang kalooban."
"Natatakot kang manligaw."
"Hinahanap mo sa babae yung walang flaws, yung perfect. Kung hindi perfect, gusto mo gawing perfect."
"Minahal mo siya, pero nasaktan ka sa huli. Iba ang tingin niya saiyo at iba rin ang tingin mo sa kanya."
"Eto si Dan, grabe to magmahal, wagas. Parang si Tius rin, takot nga lang manligaw."
"Moody ka e, control lang dun."
That's all I can remember. I forgot the other ones he said. I don't mind if someone can read me. The truth is, I like it. I don't know much about myself. I'm lost. 'hindi ko pa kilala ang sarili ko hanggang ngayon'.
End of story.
5.23.2012
I'm lost
I can't help it. I have no one to share my problems. I have this habit that I don't share what I feel to anyone, not even to my family members. I always keep it inside of me. I'm full of unexplainable thoughts right now. I'm lost. I'm blogging this one out because, idk. I feel like this is the nicest way to share what I feel right now. I don't care if someone will read this. Sorry.
I pretend to put a smile on my face everyday, but behind this mask is full of fuck. I lie to everyone saying I feel good and no problem at all. I just don't want anyone to worry about me.
Let's see. Well. I give up. I don't know what to do anymore. Fuck man.
FUCK FUCK FUCK FUCK FUCK. FULL OF FUCKING FLYING FUCK, JUST TOTAL FUCK.
(sorry for the inappropriate word)
I just want to disappear, as soon as possible. I know it's kind of a fucked up logic right? But that's what I keep on thinking since then. One day, I had this idea of how about killing myself? Fucked up logic again right? I know. But I can't help it. Well, at least It didn't happened. And I will never think of doing it again. I hope so. Lol. I want to get hit by a car or something. Or just die in an accident. Hmm. Heart attack? Idk. I just really want to disappear. Maybe coma? So that I'll be sleeping till I die. Fuck. I want to fucking disappear in this i-dont-know-what-to-say.
Why can't I help myself? Why? Just why? I like helping people a lot with their problems, or with some other stuffs. That makes me happy. I just don't understand that why can't I help myself?
Family? Well. It's fucked up. Literally. As in literally. I don't have a father. Well, not actually. We're a broken family. Our mother is the only one who supports us. I love my mother, so much. My brothers? Nah, they always quarrel about everything, every minute. Why can't we just have a day, that we're all happy? No problems at all. Nah, that would be impossible.
Friends? Nothing much. I don't have any problem with my friends. I trust some. But I don't trust almost all of them. Not the kind of trust that you know. More of a trust about something. Something deeper. Sorry. I can't explain it.
Love? Idk. It's fucked up too. I guess. Nothing to talk about. Just fucked up. But I don't mind. this is only temporary.
World? I hate this world. I hate everything. Fucking everything.
What more to say? I just hope one day I'll disappear.
I'm weak. Very weak.
No one cares. No one will ever care.
I'll just go to sleep.
Bye.
I pretend to put a smile on my face everyday, but behind this mask is full of fuck. I lie to everyone saying I feel good and no problem at all. I just don't want anyone to worry about me.
Let's see. Well. I give up. I don't know what to do anymore. Fuck man.
FUCK FUCK FUCK FUCK FUCK. FULL OF FUCKING FLYING FUCK, JUST TOTAL FUCK.
(sorry for the inappropriate word)
I just want to disappear, as soon as possible. I know it's kind of a fucked up logic right? But that's what I keep on thinking since then. One day, I had this idea of how about killing myself? Fucked up logic again right? I know. But I can't help it. Well, at least It didn't happened. And I will never think of doing it again. I hope so. Lol. I want to get hit by a car or something. Or just die in an accident. Hmm. Heart attack? Idk. I just really want to disappear. Maybe coma? So that I'll be sleeping till I die. Fuck. I want to fucking disappear in this i-dont-know-what-to-say.
Why can't I help myself? Why? Just why? I like helping people a lot with their problems, or with some other stuffs. That makes me happy. I just don't understand that why can't I help myself?
Family? Well. It's fucked up. Literally. As in literally. I don't have a father. Well, not actually. We're a broken family. Our mother is the only one who supports us. I love my mother, so much. My brothers? Nah, they always quarrel about everything, every minute. Why can't we just have a day, that we're all happy? No problems at all. Nah, that would be impossible.
Friends? Nothing much. I don't have any problem with my friends. I trust some. But I don't trust almost all of them. Not the kind of trust that you know. More of a trust about something. Something deeper. Sorry. I can't explain it.
Love? Idk. It's fucked up too. I guess. Nothing to talk about. Just fucked up. But I don't mind. this is only temporary.
World? I hate this world. I hate everything. Fucking everything.
What more to say? I just hope one day I'll disappear.
I'm weak. Very weak.
No one cares. No one will ever care.
I'll just go to sleep.
Bye.
5.22.2012
5.18.2012
Settle down
I'll just save this links here at the moment. I freakin' love these 3 mixes.
http://soundcloud.com/vongsykeo/kimbra-settle-down-lamulny (Lamulny Fields)
http://soundcloud.com/tyrdubstep/kimbra-settle-down-tyr-rodway ( TYR & Rodway)
http://soundcloud.com/paulmaxwell/kimbra-remix-contest (Paul Maxwell)
Care to hear it? You'll love it too!
http://soundcloud.com/vongsykeo/kimbra-settle-down-lamulny (Lamulny Fields)
http://soundcloud.com/tyrdubstep/kimbra-settle-down-tyr-rodway ( TYR & Rodway)
http://soundcloud.com/paulmaxwell/kimbra-remix-contest (Paul Maxwell)
Care to hear it? You'll love it too!
5.14.2012
Drunk driver
May 14, 2012
Around 1:30pm, me and my friends were about to go home. Since I'll be taking the other route, I'm the first one who took a ride called jeepney, I sat down in the front beside the jeepney driver. It was a very very hot afternoon. While waving goodbye to my friends, the jeepney driver also waved goodbye to my friends while saying "I love you" and with the "mwah mwah effect". At first, I thought he was gay.
On the way home, the jeepney driver was talking to me, nonstop! Asking my age, my name, even my cellphone number! I just laughed. Then there is this awkward silence for like ten minutes. Later on, while waiting for the traffic signal to go green at the Edsa-Kamuning intersection, out of nowhere he quickly turned right going to Edsa. Everyone was pissed off, including me. I'm about to say "para po Manong", but he suddenly said "Ay puta, Edsa pala to kala ko Anonas na". But still, after that incident, I still managed to get off that jeep and took another one just to get home.
Since that incident, I'm starting to hate reckless drivers whether they're drunk or whatever.
End of story.
Around 1:30pm, me and my friends were about to go home. Since I'll be taking the other route, I'm the first one who took a ride called jeepney, I sat down in the front beside the jeepney driver. It was a very very hot afternoon. While waving goodbye to my friends, the jeepney driver also waved goodbye to my friends while saying "I love you" and with the "mwah mwah effect". At first, I thought he was gay.
On the way home, the jeepney driver was talking to me, nonstop! Asking my age, my name, even my cellphone number! I just laughed. Then there is this awkward silence for like ten minutes. Later on, while waiting for the traffic signal to go green at the Edsa-Kamuning intersection, out of nowhere he quickly turned right going to Edsa. Everyone was pissed off, including me. I'm about to say "para po Manong", but he suddenly said "Ay puta, Edsa pala to kala ko Anonas na". But still, after that incident, I still managed to get off that jeep and took another one just to get home.
Since that incident, I'm starting to hate reckless drivers whether they're drunk or whatever.
End of story.
5.08.2012
State of silence
"They started out in love and happy it was new and exciting but
their differences over time made them miserable. They stayed together
making each other more and more unhappy until one day things got so bad
they felt like being alone was better than being together. Once apart
for awhile he starts missing her and calls but she changed her number.
Then he realizes it really is over and deep down he thought she would be
the one to come back in reality its him that is carrying a torch."
While searching for the lyrics of the song called Somebody That I Used To Know, I saw this as the top comment for the meaning of the song. I can somehow relate to it. Whenever I listen to it, I'm like going into a state of silence. Ignoring everyone around me, and I just want to be alone. Thinking of any possibilities that could ever happen while listening to it. Most of the time I'm getting flashbacks. I feel sad and I don't know why. Anyway, since I'll be singing again tomorrow for our workshop. I decided that this is the one that I will sing. I've been playing this song for almost 2 hours now, on repeat. It's really addictive you know. "hindi siya nakakasawa".
While searching for the lyrics of the song called Somebody That I Used To Know, I saw this as the top comment for the meaning of the song. I can somehow relate to it. Whenever I listen to it, I'm like going into a state of silence. Ignoring everyone around me, and I just want to be alone. Thinking of any possibilities that could ever happen while listening to it. Most of the time I'm getting flashbacks. I feel sad and I don't know why. Anyway, since I'll be singing again tomorrow for our workshop. I decided that this is the one that I will sing. I've been playing this song for almost 2 hours now, on repeat. It's really addictive you know. "hindi siya nakakasawa".
5.07.2012
Introvert
"Contrary to what most people think, an introvert is not simply a
person who is shy. In fact, being shy has little to do with being an
introvert! Shyness has an element of apprehension, nervousness and
anxiety, and while an introvert may also be shy, introversion itself is
not shyness. Basically, an introvert is a person who is energized by
being alone and whose energy is drained by being around other people.
Introverts are more concerned with the inner world of the mind. They enjoy thinking, exploring their thoughts and feelings. They often avoid social situations because being around people drains their energy. This is true even if they have good social skills. After being with people for any length of time, such as at a party, they need time alone to "recharge."
When introverts want to be alone, it is not, by itself, a sign of depression. It means that they either need to regain their energy from being around people or that they simply want the time to be with their own thoughts. Being with people, even people they like and are comfortable with, can prevent them from their desire to be quietly introspective.
Being introspective, though, does not mean that an introvert never has conversations. However, those conversations are generally about ideas and concepts, not about what they consider the trivial matters of social small talk."
I like being alone most of the time. Exploring my thoughts and feelings. This is also how I reflect on my problems. I don't always confront my friends to give me advises. I'm not emo for your information. Yep. I consider myself an introvert person.
Introverts are more concerned with the inner world of the mind. They enjoy thinking, exploring their thoughts and feelings. They often avoid social situations because being around people drains their energy. This is true even if they have good social skills. After being with people for any length of time, such as at a party, they need time alone to "recharge."
When introverts want to be alone, it is not, by itself, a sign of depression. It means that they either need to regain their energy from being around people or that they simply want the time to be with their own thoughts. Being with people, even people they like and are comfortable with, can prevent them from their desire to be quietly introspective.
Being introspective, though, does not mean that an introvert never has conversations. However, those conversations are generally about ideas and concepts, not about what they consider the trivial matters of social small talk."
I like being alone most of the time. Exploring my thoughts and feelings. This is also how I reflect on my problems. I don't always confront my friends to give me advises. I'm not emo for your information. Yep. I consider myself an introvert person.
4.27.2012
Pacman VI: Wakas
"Mga kaibigan, kababayan at ang buong Pilipinas. Nais ko pong ipahatid ang aking pasasalamat sa aking kaibigan na si Alberto. Ibinuwis po niya ang kanyang buhay para sa akin. Ginamit ang sariling katawan maprotektahan lamang ako. Kung hindi dahil kay Alberto. Ako ang nasa burol at hindi siya. Lubos ang aking pasasalamat sa kanya at sa kanyang pamilya. Maraming salamat po".
Nailibing si Perding ng maayos. Kasama sa burol niya ay ang kanyang Manny Pacquiao memorabilia. Ang paboritong tshirt, sapatos, ang nasirang pencil case at iba pa.
Hindi man niya nakilala ng lubusan sa personal ang kanyang idolo. Masaya na siya dahil nagkita sila kahit saglit lamang. Namatay si Alberto na may ngiti sa kanyang mukha.
Nailibing si Perding ng maayos. Kasama sa burol niya ay ang kanyang Manny Pacquiao memorabilia. Ang paboritong tshirt, sapatos, ang nasirang pencil case at iba pa.
Hindi man niya nakilala ng lubusan sa personal ang kanyang idolo. Masaya na siya dahil nagkita sila kahit saglit lamang. Namatay si Alberto na may ngiti sa kanyang mukha.
Pacman V: Pagkikita
Makalipas ang ilang buwan. Pumunta si Manny Pacquiao sa Malacañang Palace upang makipagkita sa petiks na Presidente ng Pilipinas na si Noynoy Aquino. Laking tuwa naman ni Alberto dahil malapit lang ang kanilang tinitirhan sa Malacañang. Hindi pa niya nakikita sa personal ang kanyang idolo. Ito na ang pinaka inaabangang araw ni Alberto. Araw araw siyang nakikinig ng balita para masubaybayan ang pagdating ni Manny Pacquiao sa Malacañang. Dalawang araw ang nakalipas at dumating na ang kanyang idolo. Agad siyang naligo at nag-ayos. Sinuot ang paburitong tshirt at rubber shoes na may mukha ni Pacman. Wala siyang oras na sinayang. Matapos ang ilang oras, rumonda ang sinasakyang float ni Pacman sa buong Maynila. Nababalitaang dadaan daw ito malapit kila Alberto. Agad siyang dimiretso doon. Hindi mahulugan ng karayom ang buong lugar. Pinilit niyang makalapit sa kanyang idolo.
Maya maya pa, may mga nagpaputok ng baril. Nagkalat ang mga terorista. Nagkakagulo ang mga tao. Ngunit hindi nagdalawang isip si Alberto na iligtas ang kanyang idolo. Dirediretso siya sa kinaroroonan ni Pacman. Tuloy tuloy pa rin ang putukan. Papalapit na siya, wala na siyang inaksayang oras.
Napasigaw si Alberto ng "Manny Pacquiao!!" Napalingon ang boksingero. Niyakap ng mahigpit ni Alberto ang kanyang idolo. Siya'y napangiti sa sobrang saya. Ngayon lang niya nakita sa personal ang kanyang idolo. Tuwang tuwa siya. Nagtataka si Pacman.
Maya maya pa.. Nakarinig ulit sila ng apat na putok papunta sa kanilang direksyon.
Maya maya pa, may mga nagpaputok ng baril. Nagkalat ang mga terorista. Nagkakagulo ang mga tao. Ngunit hindi nagdalawang isip si Alberto na iligtas ang kanyang idolo. Dirediretso siya sa kinaroroonan ni Pacman. Tuloy tuloy pa rin ang putukan. Papalapit na siya, wala na siyang inaksayang oras.
Napasigaw si Alberto ng "Manny Pacquiao!!" Napalingon ang boksingero. Niyakap ng mahigpit ni Alberto ang kanyang idolo. Siya'y napangiti sa sobrang saya. Ngayon lang niya nakita sa personal ang kanyang idolo. Tuwang tuwa siya. Nagtataka si Pacman.
Maya maya pa.. Nakarinig ulit sila ng apat na putok papunta sa kanilang direksyon.
4.26.2012
Pacman IV: Ngiti
Matapos ang laban ni Pacquiao kay Erik Morales. Naging sunod sunod na ang tagumpay niya. Sa bawat sapak na ibinabato ni Pacquiao sa kayang mga kalaban, sa bawat pawis na tumatagaktak sa kanyang mukha, lahat yon ay nasubaybayan ni Alberto. Hindi maipinta ang saya sa kanyang mukha sa bawat panalong nakakamit ng kanyang idolo.
Ngunit nababalitaang tatakbo raw si Manny Pacquiao bilang Congressman ng Sarangani at iiwan na ang pagboboxing. Nalaman ito ni Alberto. Nabiyak ang kanyang puso. Sumikip ang kanyang dibdib. Hindi makahinga. At nawalan ng malay. Makalipas ang dalawang oras. Siya'y nagising habang binabantayan siya ng kanyang Inay.
"Anak, may sasabihin ako saiyo tungkol sa iyong idolong si Manny Pacquiao"
"Alam ko na po Inay. Iniwan na ako ng aking idolo"
"Alberto, habang tulog ka kanina, inanunsyo sa balita na tatakbong Congressman ng Sarangani si Pacquiao. Pero "
"Pero ano po?"
"Hindi niya iiwan ang larangan ng boxing. Ipapagpatuloy pa rin niya ito"
"Talaga po Inay?!"
"Oo anak. Kumilos ka at maligo ka na. Punyeta ka, ang asim mo na!"
"Opo Inay!"
Muling bumalik ang ngiti sa kanyang mukha.
Ngunit nababalitaang tatakbo raw si Manny Pacquiao bilang Congressman ng Sarangani at iiwan na ang pagboboxing. Nalaman ito ni Alberto. Nabiyak ang kanyang puso. Sumikip ang kanyang dibdib. Hindi makahinga. At nawalan ng malay. Makalipas ang dalawang oras. Siya'y nagising habang binabantayan siya ng kanyang Inay.
"Anak, may sasabihin ako saiyo tungkol sa iyong idolong si Manny Pacquiao"
"Alam ko na po Inay. Iniwan na ako ng aking idolo"
"Alberto, habang tulog ka kanina, inanunsyo sa balita na tatakbong Congressman ng Sarangani si Pacquiao. Pero
"Pero ano po?"
"Hindi niya iiwan ang larangan ng boxing. Ipapagpatuloy pa rin niya ito"
"Talaga po Inay?!"
"Oo anak. Kumilos ka at maligo ka na. Punyeta ka, ang asim mo na!"
"Opo Inay!"
Muling bumalik ang ngiti sa kanyang mukha.
4.25.2012
Pacman III: Exam
Nagmamadaling pumasok si Alberto noon na suot suot ang kanyang paboritong tshirt na may mukha ni Pacman papuntang eskwelahan. Suot suot rin niya ang paboritong sapatos na may mukha nanaman ni Pacman. Habang naglalakad papasok, nakasalubong niya ang kanyang dalawang kaklase. Tinanong siya kung bakit yun ang suot niya.
"Alberto, bakit ka naka tshirt at rubber shoes? Exam natin ngayon, dapat naka uniform"
"Wala akong pake, alam ni idol kung ano ang tama"
"Ang kulit mo, bahala ka, hindi ka makakapag-exam".
Nang nakarating na sila sa eskwelahan, agad agad na dumiretso si Alberto sa kanilang classroom. Umupo at tinignan ang picture ni Pacquiao na kanyang idol sa kanyang pitaka. "Idol, eto na ang tagumpay ko".
Pumasok na ang kanilang guro, agad niyang napansin si Alberto na iba ang suot at hindi naka uniform.
"Alberto, bakit hindi ka naka-uniform? May exam tayo ngayon"
"Alam po ni idol ang tama Ma'am"
"Anong tama? Walang gagawin yang pinagpapawisang picture ni Pacquiao sa exam, Alberto! Hindi yan makakatulong!"
"Wag niyo pong gaganyanin ang aking idolo, alam po niya "
"Wala akong pake, get out of the room, Alberto!"
Hindi siya nakapag-exam nung araw na yon.
"Alberto, bakit ka naka tshirt at rubber shoes? Exam natin ngayon, dapat naka uniform"
"Wala akong pake, alam ni idol kung ano ang tama"
"Ang kulit mo, bahala ka, hindi ka makakapag-exam".
Nang nakarating na sila sa eskwelahan, agad agad na dumiretso si Alberto sa kanilang classroom. Umupo at tinignan ang picture ni Pacquiao na kanyang idol sa kanyang pitaka. "Idol, eto na ang tagumpay ko".
Pumasok na ang kanilang guro, agad niyang napansin si Alberto na iba ang suot at hindi naka uniform.
"Alberto, bakit hindi ka naka-uniform? May exam tayo ngayon"
"Alam po ni idol ang tama Ma'am"
"Anong tama? Walang gagawin yang pinagpapawisang picture ni Pacquiao sa exam, Alberto! Hindi yan makakatulong!"
"Wag niyo pong gaganyanin ang aking idolo, alam po niya
"Wala akong pake, get out of the room, Alberto!"
Hindi siya nakapag-exam nung araw na yon.
Pacman II: Bigo
Ang pinaka inaabangang laban ni Alberto ay ang laban nila Pacman at Erik Morales. Nanonood ang buong pamilya. Halos di na mapakali si Alberto sa kakahintay sa main event ng laban ng kanyang idolo. At dahil sa sobrang dami ng commercial na tila umaabot ng bente minutos kada tapos ng round na puro baterya ng kotse, mga energy drink, mga pintura, mga super glue, at kung ano-ano pang klase ng gamot. Napikon at nainis si Alberto. At bigla siyang napamura ng "putang ina".
Narinig ito ng kanyang ama, pinagsasampal siya at pinagpapalo-palo sa pwet. Kumuha ng sinturon at ipinaghahampas-hampas ang pwet ni Alberto.
"Itay, tama na po!!"
"Anong tama na? Hayop kang gago kang bata ka. Diba sinabi ko saiyo na wag na wag kang magsasabi ng "putang ina"? Putang ina mo! Sa harap pa ng nanay mo?!"
"Felipe, tama na. Nagsisisi na si Alberto".
"Tumahimik ka! Asawa lang kitang hayup ka!"
"Asawa mo lang ako? Hayop? Walang hiya ka, Felipe!"
"Oo, putang ina ninyo!"
"Putang ina mo rin Felipe!"
"Alberto, ihanda mo na ang mga gamit mo at lalayas na tayo dito. Hayop kang Felipe ka!"
"Inay, wag po tayong lumayas, inay."
"Putang ina, manahimik ka Alberto!"
Naghiwalay ang mga magulang ni Alberto.
Habang nasa biyahe sila kasama ang kanyang Inay pauwi ng probinsya. Malungkot siya dahil hindi niya napanood ang laban ng kanyang idolo sa tv. Mahaba ang biyahe, at ang tanging nasa isip lang niya ay kung sino ang panalo sa laban ni Pacman. Gabi na nang nakarating sila sa kanilang destinasyon. Narinig niya ang dalawang mamang nag-uusap tungkol sa laban ni Pacman sa tapat ng bakery shop.
"Tol, ang saklap ng pagkatalo ni Pacquiao no"
"Oo pre, paiyak na nga siya nun e"
"Di naman tol. Wag mo naman dagdagan ng barberong kwento, idol ko si Pacman tol"
"Seryoso pare, paiyak na siya"
"Tang ina naman tol e" (sabay sinapak ang kausap)
"Gago ka a!"
Nagkagulo sa tapat ng bakery shop.
Nang narinig ni Alberto iyon. Bumuhos ang kanyang mga luha sa mata. Tila gumawa nanaman ng bagong scandalo. Tumakbo siya sa kanyang Inay at sinabing talo ang kanyang idol, si Pacman.
Hindi nakatulog si Alberto ng gabing iyon.
Narinig ito ng kanyang ama, pinagsasampal siya at pinagpapalo-palo sa pwet. Kumuha ng sinturon at ipinaghahampas-hampas ang pwet ni Alberto.
"Itay, tama na po!!"
"Anong tama na? Hayop kang gago kang bata ka. Diba sinabi ko saiyo na wag na wag kang magsasabi ng "putang ina"? Putang ina mo! Sa harap pa ng nanay mo?!"
"Felipe, tama na. Nagsisisi na si Alberto".
"Tumahimik ka! Asawa lang kitang hayup ka!"
"Asawa mo lang ako? Hayop? Walang hiya ka, Felipe!"
"Oo, putang ina ninyo!"
"Putang ina mo rin Felipe!"
"Alberto, ihanda mo na ang mga gamit mo at lalayas na tayo dito. Hayop kang Felipe ka!"
"Inay, wag po tayong lumayas, inay."
"Putang ina, manahimik ka Alberto!"
Naghiwalay ang mga magulang ni Alberto.
Habang nasa biyahe sila kasama ang kanyang Inay pauwi ng probinsya. Malungkot siya dahil hindi niya napanood ang laban ng kanyang idolo sa tv. Mahaba ang biyahe, at ang tanging nasa isip lang niya ay kung sino ang panalo sa laban ni Pacman. Gabi na nang nakarating sila sa kanilang destinasyon. Narinig niya ang dalawang mamang nag-uusap tungkol sa laban ni Pacman sa tapat ng bakery shop.
"Tol, ang saklap ng pagkatalo ni Pacquiao no"
"Oo pre, paiyak na nga siya nun e"
"Di naman tol. Wag mo naman dagdagan ng barberong kwento, idol ko si Pacman tol"
"Seryoso pare, paiyak na siya"
"Tang ina naman tol e" (sabay sinapak ang kausap)
"Gago ka a!"
Nagkagulo sa tapat ng bakery shop.
Nang narinig ni Alberto iyon. Bumuhos ang kanyang mga luha sa mata. Tila gumawa nanaman ng bagong scandalo. Tumakbo siya sa kanyang Inay at sinabing talo ang kanyang idol, si Pacman.
Hindi nakatulog si Alberto ng gabing iyon.
Pacman I: Pencil Case
Nung Grade 4 si Alberto, madalas niyang ipinagmamalaki ang kanyang paboritong pencil case na may picture ni Manny Pacquiao sa kanyang mga kaklase. Makintab at mukhang bagong bago pa ito. Walang gasgas, amoy bago at swabe. Isang araw, isa sa mga kaklase niyang siga ang lumapit sa kanya..
"Alberto, nung isang linggo mo pa pinagyayabang yang pencil case mo a! Ano, suntukan tayo? Mayabang ka e."
"Hindi ako nagyayabang, Waldo. Talagang iniidolo ko lang si Pacman. Wala akong intensyon na magyabang. Pero kung gusto mo ng suntukan, pagbibigyan kita". Sabay bulong sa sarili na, "Ipaglalaban kita idol".
Umuwing luhaan si Alberto. May black eye sa kanyang kaliwang mata at ang masaklap.. Sinira ni Waldo ang kanyang paboritong pencil case. Umiiyak siya ng pumunta siya sa kwarto niya. Dinedma lang ang mga magulang. Nagkulong at patuloy pa rin ang pag-iyak. Kinuha niya ang kahon sa sulok na may picture ni Pacman at kinuha rin niya ang lumang pencil case at idinikit doon ang picture ng kanyang idol. Tuwang tuwa si Alberto. Nakatulog siya ng mahimbing na may kasamang ngiti sa kanyang mukha.
"Alberto, nung isang linggo mo pa pinagyayabang yang pencil case mo a! Ano, suntukan tayo? Mayabang ka e."
"Hindi ako nagyayabang, Waldo. Talagang iniidolo ko lang si Pacman. Wala akong intensyon na magyabang. Pero kung gusto mo ng suntukan, pagbibigyan kita". Sabay bulong sa sarili na, "Ipaglalaban kita idol".
Umuwing luhaan si Alberto. May black eye sa kanyang kaliwang mata at ang masaklap.. Sinira ni Waldo ang kanyang paboritong pencil case. Umiiyak siya ng pumunta siya sa kwarto niya. Dinedma lang ang mga magulang. Nagkulong at patuloy pa rin ang pag-iyak. Kinuha niya ang kahon sa sulok na may picture ni Pacman at kinuha rin niya ang lumang pencil case at idinikit doon ang picture ng kanyang idol. Tuwang tuwa si Alberto. Nakatulog siya ng mahimbing na may kasamang ngiti sa kanyang mukha.
Pacman (Panimula)
Bata pa lamang si Alberto nang nahiligan na niya ang sports na "boxing". Marahil ito ay dahil sa kanyang ama na isang retiradong boxingero. Madalas siyang dinadala ng kanyang ama sa boxing gym na may dalawang kanto ang layo sa kanilang tinitirhan. Palagi siyang nanunuod sa mga nag-eensayo dun. Simula umaga, hanggang sa magsara ang gym. Kulang na lang ay doon na siya tumira. Isang maliksi at matapang na bata si Alberto. Mahilig makipag-away sa mga batang kalaro. Hinahamon niyo ito ng suntukan. At madalas siya ang parating talo ayun, black eye ang inaabot. Madalas siyang umuuwing luhaan dahil sa kanyang mga natamong sapak sa mukha at iba pang parte ng kanyang katawan. Pero hindi siya nagpapadala rito. Dahil sa kanyang iniidolo.
Mahal na mahal ni Alberto si Manny "Pacman" Pacquiao. Mula sa pagkabata niya, hanggang sa pagtanda niya. Ang tanging pangarap lang ni Alberto ay ang makapiling niya si Manny Pacquiao, ang kanyang idolo, kahit sa isang saglit lamang.
Mahal na mahal ni Alberto si Manny "Pacman" Pacquiao. Mula sa pagkabata niya, hanggang sa pagtanda niya. Ang tanging pangarap lang ni Alberto ay ang makapiling niya si Manny Pacquiao, ang kanyang idolo, kahit sa isang saglit lamang.
4.23.2012
Champ
Okay. So since wala akong magawa at walang maisip na maisusulat. Let's talk about my super duper ultra cool bestfriend! Jk. Ang corny. :)) Haha. Swear. She's awesome. \m/
Her name is Rachelle Anne R. Argallon. Madalas tawag sa kanya is Rae. Btw, we have this awesome namecalling with each other. Champion. For short, Champ. Actually, nagsimula yun sa Lrt Cubao, yung before mo i-swipe yung card. Meron dung mini advertisement smthing. Yun. Champ tawag niya sakin, tapos ako wala pa ring naiisip. Yun. Since I can't think of any namecalling with her. She preferred na Champ nalang tawagin namin. :) Her birthday is August 23. Im taller than her. She's 5'3 or 5'4? Idk. Basta, mas matangkad ako sa kanya! :)) She also wears her glasses like me. B-) We both look nerd together with our glasses. Jk. Mostly siya! Medyo hipster-ish kase glasses ko e. Papalitan ko na to next time. Anyways. I like her smile. It makes me happy whenever I see her smile. :) She's also weird. That's what I like about her. Sometimes random and unpredictable. Haha. :P
Medj magkalapit lang naman kami ng bahay, walking distance lang naman. Sabay kaming umuuwi, madalas. Or minsan sabay din pumasok. :)) She likes to draw. You guys should totally look at her artworks!! Mas magaling siya sakin! O:) She's a good pianist too! One time, tinawagan niya ko thru phone, para lang iparinig sakin yung mga piece niya. =)) She's also a good actress? IDK!! Basta yung sa hibla stuffs! HAHA. =)) And one of my favorite thing that she always do is to sing! Sings randomly....in public! Don't forget her mic effect. :)) Okay, so medj taglish tong post ko. :( =))
Medj nalulungkot ako kase we're not at the same school. I'll be studying at Mapua while she will study at UST. But hopefully, sana we'll still have time to hangout kahit na magkaiba kami ng school. :) We're both taking Architecture. \m/ And we'll be the best architect out there in the whole wide worldddd! =))
Madalas kaming kumakain(Matakaw kami e! Jk, ako lang. Haha.). At maglakad-lakad kung saan saang street. =))) One time nga, simula sa kanila, nilakad namin papuntang Katip! :O :O Then to Xavierville(Medj naligaw nga kami e). Weird mga trip namin e. Sorry naman. Haha. =))
Sometimes, nagkakaroon kami ng away sa isa't isa. :( Di naman sa away, parang nagkakalabuan lang. As soon as possible, gusto ko magka-ayos kami agad. I don't like having arguments or some stuffs with her.
Parang kapatid na rin turing ko sa kanya. :)) She's sweet and caring. She's always there for me. She's my Champ. :) I love you, bestfriend. "We'll explore this world together!"
4.20.2012
Tag-init
Grabe, ang init.
Sa sobrang init, hindi mo maiiwasan ang pag sabi ng "@#$%!, ang init!!" Ito na siguro yung sinasabi nilang init ng impyerno.
Sa sobrang init, pwedeng pwede ka na magluto ng itlog at hotdog sa dashboard ng mga kotse.
Sa sobrang init, yung binili mong ice cream e, tunaw na bago mo pa dilaan. Yung binili mong halo-halo sa Razon's, bago pa ibigay saiyo e, parang gatas na lang.
Sa sobrang init, bumigay yung nag-iisang mong electric fan, idagdag mo na rin ang pag bigay ng mga computer sa computer shop malapit samin.
Sa sobrang init, yung mga tambay diyan sa kanto namin, napilitan nang magpakalbo.
Sa sobrang init, gusto mo nang bigyan ng rexona yung katabi mong nangangamoy jabbar sa jeep, kasi it won't let you down.
Sa sobrang init, dumadami mga mukhang singit.(anong connect?)
Sa sobrang init.... mapapamura ka ng @#$%!, ang init! o kung gusto mo mas sosyal pa @#$%!, so freakin' hot!
Pag mainit ang panahon, umiinit ang ulo ng mga tao. Lalong lalo na pag tirik na tirik ang araw kung saan tatagaktak ng malupit ang pawis mo kahit saan mang sulok ng inyong bahay.
Makabili na nga lang ng softdrinks..
"Ale, pabili nga po ng softdrinks". Ay, wala nang malamig e. "@#$%!"
Mag-subscribe sa:
Mga Komento (Atom)
